IEDEREEN MILJARDAIR, WAT EEN GELUK.

Nu het vakantie is, spreekt het nog meer tot de verbeelding, en ze-
ker in de ogen van een gevangene. Dollar tekens in je ogen ? Mil-
jardair zijn, we dromen er allemaal van. Maar eigenlijk zijn we het
ook, maar beseffen we het niet voldoende.

 

Ieder van ons heeft gemiddeld 2,5 miljard levensseconden. Tijd in
het nu, en dat is kans tot geluk. Hoe erg de ‘struggle for life’, die
miljarden seconden, om geluksmomentjes ( nano-seconden) te be-
leven, kan niemand ons afnemen. Het is een kwestie van het zelf
in handen te nemen.

 

Niet mekkeren om gisteren, niet stressen voor morgen. Maar nu je
rijkdom van geluk laten voelen, nu, dit eigenste moment genieten.
Van die zonnestraal, van dat lekker koffietje, van iemand die h h
roept, wat staat voor ‘ hugs at hekken ‘, en daarmee uitdrukt wat
diep in zijn hart gegrift staat.

 

Liefde. Goed zijn met elkaar. Neen, geluk is niet alleen ginder veraf.
Geluk is deel van jezelf.

MARC DEN DODO HEEFT EEN ZUS. LEEN.

Hoe kan ik mijn fout omschrijven ? Oerdom ! Ongelukkig ! Maar
mijn Marc Den dodo verhaal wekte tot op heden de indruk dat het
een mannenverhaal was. En dat het belangrijkste deel van de we-
reld, vrouwen, niet in het geheel werden opgenomen.

 

Maar niets is minder waar. Recent ontdekten we zelfs het evenbeeld
( Eva) van Adam. En het moet me van het hart, fysiek overklast ze
de Marc. Nu, ik heb altijd al een speciaal boontje gehad voor mooie
vrouwen. En laat me toe van het te zeggen. Leen is niet alleen mooi
in de zin zoals de meeste mannen dat zien bij vrouwen.

 

Neen, Leen is ook een heel mooi mens. Mooi mens zoals we dat be-
noemen, bij hen die bovengemiddeld uitstijgen.
Als je haar plaats op de E.I. – ranking lijst zou bekijken, staat ze
aan de top, en dan heb ik het over haar emotionele intelligentie.
Je weet wel, hypersensitiviteit in de positieve zin ( alles straf goed
aanvoelen). Fingerspitzengefühl zeggen de Duitsers .

 

Aan al het vrouwelijk schoon op deze wereld, mea culpa, mea cul-
pa maxima, voor mijn onbeschoftheid, de indruk te hebben gege-
ven dat onze story of good life, alleen voorbehouden was voor de
mannelijke helft van onze wereld.

 

Eudaimonia ( een goed mens zijn ) is niet voorbehouden aan man-
nen alleen, wel integendeel.
Blijf mijn filoi ( vriend) en laat ons filia ( vriendschap) delen.

VRIENDSCHAP, IN HOEVERRE BEN IK ANDERS DAN JIJ ?

 

Jij hebt ook van die momenten, dat je er geen zin in hebt. Dat je
zelfs de totale zinvolheid van alles in twijfel trekt. Ondanks alle goe-
de pogingen, en veel mooie momenten, komt het af en toe toch bo-
vendrijven. Dat gevoel van machteloosheid. Geen idee te hebben,
hoe het op te lossen. Dat gevoel van te willen opgeven. Ja, ook ik.

 

En telkens  zijn we er weer door geraakt.  Omdat er iets of iemand
was op het juiste moment, om de druppel water te zijn in een dorre
woestijn. Soms kort, maar hevig. En telkens opnieuw bloeide er
hoop, de bloem van mijn ziel. Hoop op ja, je eigen kracht, die je ver-
telde dat het nooit zinloos was. Dat alles zijn reden, maar ook zijn
resultaat heeft. Die je vertelde dat er altijd mostaardzaadjes zijn, die
opschieten. En zelfs ook tussen de doornen groeit zaad op tot jonge
volwassen scheuten.

 

Het zijn de Gentse Feesten, maar is het wel feest ? Nee !  Het is
alleen feest, als je het zelf maakt, en soms zijn de ingrediënten af-
wezig.
Geef me je vriendschap tegen het verdorren.

 

Marc Den Dodo.

KOFFIEKRANSJE MET NATHALIE OP HET RODE PLEIN.

Wordt dit een epos van verliefdheid ?
Wordt dit een oproep voor gezondheid ?
Of zomaar een afspraakje voor een gelukkig moment ?
Ik weet het niet meer exact, maar ik denk dat het Gilbert Bécaud
was die er ooit over zong, zijn jonge Russische gids Nathalie..,
met wie hij samen de casachok heeft gedanst, en gezellig koffie
dronk op het Rode Plein.

 

Ik heb erover gedroomd. En ik weet het niet meer juist waarom,
ofwel was het een freudiaanse wens, ofwel was het en smeltkroes
van allerlei wensen.  Maar ik had het over verliefdheid, over  ge-
zondheid, over geluk.

 

Die zaken die zo moeilijk te definiëren zijn. Wat is verliefdheid ?
Wat is gezondheid ? Wat is gelukkig zijn ? We hebben het er al-
lemaal wel eens over. Onze mond en ons hart lopen er overvol
van.

 

Dus deze nacht heb ik erover gedroomd, via een sensatie die Na-
thalie heette. De Nathalie van Gilbert Bécaud, of wie weet ook van
wie ! Het doet er niet toe. Maar het was magisch.

 

Droom met me mee. Lees mijn verhaal. Geef me de sleutels tot
de vrijheid. En lees ook al mijn andere titels op de blog :
www.port-to-hell-o.com over  ‘ In het hoofd van……. ‘
Ik droom hier over. Ik wil mee dansen !

POLITIEK IS FIER OP ZICHZELF. AANSLAG MISLUKT !

Eieren uitbroeden op de kap van miserie. Je moet het maar durven.
We gaan geen namen noemen, het zou hen teveel eer aandoen.
Maar andermaal bewijst politiek Vlaanderen, dat alles goed is om
publiciteit te maken voor zijn eigen zaak.

 

Ja, het zat er aan te komen, vroeg of laat zou er wel terug zo een
halve gek het land op stelten zetten, ditmaal was Brussel centraal
het showtoneel. We hebben erger dan wat muurschade voorkomen.
We hebben de aanslag laten mislukken  ! En dit dank zij…

 

Maar Marc, waarom ben je zo ondankbaar, waarom ben je zo oneer-
vol voor de vermeden slachtoffers ? Het is natuurlijk fijn dat het le-
ger zekere schade extra heeft voorkomen. Maar in feite geeft men
de aanslag niet voorkomen. Daar knelt het schoentje. In de genees-
kunde noemen ze dat preventie. Preventie is vele malen belangrij-
ker in de oplossing, dan curatief handelen. En daar willen onze po-
litici niet voor gaan. Zwaar investeren in algemeen welzijn, en dat
begint niet met meer blauw of kaki op straat. Dat begint met armoe-
debestrijding en opvoeding. En dit op een correcte manier.

 

Wanneer wordt er halt toegeroepen aan die neo-liberale strafstaat,
en wordt er echt geïnvesteerd in een echte welvaartstaat. Niet werk,
werk en winst, maar werk en welzijn voor iedereen.
Hoe kunnen sublieme denkers van politici zo kortzichtig door de
bocht gaan als het over ‘ wij allen’ samen gaat, ook hen, die met
minder gaven geboren zijn.

AAN ALLE MARC DENDODO VRIENDEN: ER IS GROOT NIEUWS !

Tussen onze geboorte en ons heengaan is er maar één element dat
ons echt gelukkig kan maken. Met name liefde. Laat het MDD- ver-
haal, nu net het verhaal van de dubbele liefde zijn.
Ja, wij allemaal, ook u, hebt een belofte gemaakt door vriend te wor-
den van dit project, het feit dat we al onze eigen talenten zouden in-
zetten, elk op zijn eigen manier, om die liefde waar te maken en van
onze maatschappij een ‘inclusieve maatschappij’ te maken.

 

Het grote nieuws is nu dat we graag een stap verder willen zetten.
Neen, we verplichten niemand tot iets, maar we vragen u wel  iets,
met name verbindend te worden, door het vormen van één grote
cirkel.
Wij willen het grootste platform worden van alle lieve mensen. Men-
sen van alle slag, die maar één wens hebben. Liefde delen. Er zijn
in ons Vlaamse land, zoveel mooie initiatieven over van alles, maar
dikwijls staan we alleen.

 

Dit platform, Marc Dendodo moet het succes verhaal worden van
verbinding, van liefde, waar we elk onze boodschap delen. Een bood-
schap onze facebook/blog moet de boodschap van één miljoen wor-
den. De kracht van de massa. De kracht van de onuitputtelijke liefde.
Deel ze nu met je vrienden. Maak uw vrienden bewust van deze
boodschap, een eenvoudige muisklik maakt hen tot onze vrienden.

 

Je hebt een keuze !
Steun ons nano-geluks-experiment.
Meer info, vragen, mail ons nu. Voorstellen altijd welkom.

IK BEN MARC DEN DODO.

Meer en meer krijg ik de laatste tijd de vraag, van wie is ‘ Marc
Den Dodo’. En bestaat Marc, zoals ik het afgekort soms wel
gebruik wel echt.

 

Welnee, ik moet u ontgoochelen. De ‘Marc’ of ‘Marc Den Dodo’ is
een figuurtje, dat staat voor een uitstervend ras van uitzonderlijk
goede mensen. Ik heb dat ras zelf uitgevonden, verwijzend ener-
zijds naar de uitgestorven dodo’s ( plompe vogelsoort) die leef-
den op het eiland Mauritius, en anderzijds naar een persoon,
waarvan ik het genoegen had hem de afgelopen jaren te mogen
leren kennen. Deze heeft de uitzonderlijke kwaliteit in zich om
mensen op een menselijke manier te bejegenen. Om te wijzen
op de zorg die we dienen te besteden aan goede, positieve men-
sen, in onze ik-cultuur maatschappij, creëerde ik het figuurtje
‘Marc Den Dodo’.

 

Waar we voorzichtig dienen mee om te gaan, willen we er niet
voor zorgen, dat het ras van goede mensen ook zou uitsterven,
net zoals de dodo’s. Zo is het verhaal van Marc Den Dodo zijn
eigen leven gaan leiden, en ik gebruik die betiteling uitsluitend
voor mezelf, om hiermee mijn eigen betrachtingen uit te drukken.

 

Meer dan dit hoeven we er niet achter te zoeken. We hebben
trouwens een aparte blog opgericht over het ‘Marc Dendodo’ ver-
haal. Door hier door te klikken komt u op onze facebook account
Marc Dendodo of blog marcdendodo.wordpress.com
Wordt ook jij vriend van ons project ‘ Marc Den Dodo ‘ ?